(1) بر اساس نوع مدار مورد استفاده، کنتورهای برق را می توان به مترهای DC و مترهای AC طبقه بندی کرد. کنتورهای AC را می‌توان بر اساس پیکربندی فاز به کنتورهای تک فاز، کنتورهای سیمی سه-سه فاز-و کنتورهای سیمی سه-فاز چهار-تک فاز طبقه‌بندی کرد.
(2) بر اساس اصول عملیاتی، کنتورهای برق را می توان به کنتورهای الکترومکانیکی و کنتورهای الکترونیکی (همچنین به عنوان کنتورهای حالت استاتیک یا جامد شناخته می شود) طبقه بندی کرد. کنتورهای الکترومکانیکی در مدارهای AC برای اندازه‌گیری استاندارد انرژی استفاده می‌شوند که نوع سنج القایی رایج‌ترین آنهاست. کنتورهای الکترونیکی را می توان به کنتورهای کاملاً الکترونیکی و کنتورهای الکترونیکی{5}}هیبرید الکترومکانیکی تقسیم کرد.
(3) بر اساس ساختار، کنتورهای برق را می توان به کنتورهای یکپارچه (تک-واحد) و کنتورهای نوع تقسیم- طبقه بندی کرد.
(4) بر اساس کاربرد، کنتورهای برق را می توان به کنتورهای انرژی فعال، کنتورهای انرژی راکتیو، کنتورهای حداکثر تقاضا، کنتورهای استاندارد، کنتورهای چند{1}}نرخ (-زمان-استفاده)، کنتورهای پیش پرداخت، کنتورهای تلفات-اندازه‌گیری{4}}و کنتورهای چندکاره و غیره طبقه‌بندی کرد.
(5) بر اساس کلاس دقت، کنتورهای برق را می‌توان به کنتورهای استاندارد (کلاس‌های 0.2، 0.5، 1.0، 2.0 و 3.0) و کنتورهای دقیق قابل حمل- (کلاس‌های 0.01، 0.02، 0.1، 0.05، 0.02، 0.01، 0.02، 0.05 و 0.02) استاندارد طبقه‌بندی کرد.
